Ik start vandaag een zin met mijn “wie-naam”.
De eerstvolgende bezoeker die meedoet, veranderd dan zijn “wie-naam”en gaat verder met de zin.
Vervolgens laat deze bezoeker mevrouwmikmak.web-log.nl de rest van de dag open staan,
zodat de daarop volgende bezoeker zijn “wie-naam”daar weer op aan kan sluiten.

Op deze manier zal een zin ontstaan uit alle bezoekers die vandaag in mijn “wie-lijst” staan.

Als je mee wil doen, pas je dus gewoon je ‘wie’naam aan en laat de pagina openstaan.

181 lezers kunnen vanaf morgen hun link aan gaan passen.
(tevens uitslag laatste poll)
88 lezers, de zogenoemde “twijfelaars”, kunnen dat morgen ook doen.
70 bezoekers keren waarschijnlijk niet terug voor deze uitslag.

Ik zou het leuk vinden als er morgen veel mensen meedoen met de ‘wie’ actie,
in ieder geval zal dit mijn laatste log zijn op web-log.
Morgen ga ik verhuizen.
Ik hoop jullie snel weer te zien op de nieuwe stek.

x Mikmak

Ik realiseer mij nu wel dat ik de komende 5 jaar naar een koeiekont sta te kijken.

De ergste vorm van onrechtvaardigheid is geveinsde rechtvaardigheid.

auteur: Plato

Het begint nu al!

Van kinds af aan, heb ik een aversie tegen voetbal.
Op mijn 15 e liet ik mijn toenmalig vriendje verbouwereerd achter, toen hij trots met zijn voetbal kwam aanzetten, en dat voor mij reden genoeg was het subiet uit te maken.
In de plaatselijke discotheek stuitte ik vervolgens op Rene Meulensteen. Rene was leuk!
Te leuk, maar Rene had een handicap, hij was verknocht aan voetbal.
Dit is voor mij de daarop volgende jaren reden geweest het nooit verder aan te leggen met Rene.
Wel heb ik geweldige avonden met hem doorgebracht en soms werd er gezoend.
Als er uitgegaan werd en Rene was er die avond bij, stonden we steevast de hele avond bij elkaar, verkering of geen verkering, wij konden het prima met elkaar vinden en hebben heel wat afgelachen.
Dit vaak tot ergernis van onze toenmalige liefdes.

Van Rene heb ik mijn eerste rijles gekregen, zijn vader had immers een rijschool en van wie kun je het dan beter leren dan van zijn zoon.
Vrolijk reed ik door het winkelcentrum dat zowiezo verboden terrein was voor auto’s.
Maar ach op vrijdagnacht, wie zou erom malen?
De vader van Rene in ieder geval wel, en Rene mocht voorlopig geen auto meer mee naar de disco en mij er al helemaal nooit meer in laten rijden.
Voor mijn gevoel is Rene altijd leuk gebleven en mocht ik hem ooit nog zien, ben ik overtuigd dat de klik die er tussen ons leefde, er nog altijd zal zijn.

Omdat ik een sollicitatieplicht heb, kocht ik gister een Gelderlander voor de plaatselijke vacatures.
Op het moment dat ik de krant op tafel leg, zie ik ineens het gezicht van Rene op de voorpagina.
Snel blader ik door naar het sportkatern, waar hij in het groot prijkt.
Hij is geen spat veranderd, mijn hart maakt weer een klein sprongetje, hij ziet er niet eens zo heel oud uit, wel volwassen en hij staat een beetje stom op de foto.
Ik ben er door verrast en bij hoge uitzondering begin ik zowaar een voetbal verhaal te lezen.

Rene doet het goed! Hij is een soort van tweede trainer geworden van Manchester United, en blijkt al jaren (niet onverdienstelijk) aan de weg te timmeren in voetballand.
Hij woont alweer een paar jaar in Engeland met vrouw en drie kinderen verteld het artikel verder.
Hij is dus getrouwd en zelfs vader van maar liefst drie koters. Die Rene.

Mijmerend en met een hoofd vol flashbacks leg ik de krant weer weg.
Toch jammer eigenlijk van Rene, want verder is hij erg leuk!

Klik hier voor de overige deelnemers